بازی موجب رشد جسمی کودک می شود. همچنین عضلات را نیرومند کرده و استخوان را محکم می کند.
بازی کمک می کند تا کودک، بدن خود را بشناسد.
بازی کمک می کند تا حواس پنجگانه کودک تقویت شود. هر قدر این حواس بهتر تقویت شوند، کودکان
بهتر می توانند ببینند، بشنوند، لمس کنند، بو بکشند و بچشند.
بازی کمک می کند تا کودک با محیط اطراف خود آشنا شود.
بازی به تقویت جسم و فکر کودک کمک می کند.
بازی به کودک کمک می کند تا روش شرکت در فعالیتهای گروهی و اجتماعی را یاد بگیرد.
بازی کمک می کند تا کودک مسایل و مشکلات خود را بشناسد و خود حل کند.
بازی به رشد کلامی کودک کمک می کند.
بازی به کودک کمک می کند تا هیجان و انرژی خود را بدرستی مصرف کند.
بازی به کودک فرصت می دهد تا با ارزش های زندگی و قوانین و مقررات اجتماعی و همچنین با بعضی
مهارت های اساسی زندگی مثل تصمیم گیري، مدیریت، گروه گرایی، برقراری روابط، همدلی و... آشنا شود.
بازی، تخیل، تمرکز حواس، دقت و کنجکاوی کودک را تقویت می کند و زمینه سلامتی، شادابی، پویایی و
جرئت ورزی را برای او فراهم می سازد.
بازی حس کنجکاوی کودک را برمی انگیزد و قدرت ابتکار او را تحریک می کند.
بازی کودک را در برابر مشکلات مقاوم می کند و به او اعتماد به نفس می بخشد.
بازی موجب تعدیل تمایلات عاطفی کودک می شود.
بازی به کودک می آموزد که برای رسیدن به هدف، چگونه باید نقشه بکشد، به چه صورت طراحی کند
و چگونه از عهده حل مشکل برآید.
بازی باعث می شود که کودک بتواند با دیگران رابطه صحیح برقرار کند.
بازی موجب آموختن همکاری، فعالیت های گروهی، تعاون و تمرین این امور می شود.
بازی باعث می شود که کودک اصول انضباطی و اخلاقی را در زندگی جمعی فرا گیرد.
بازی نشان دهنده افکار، تمایلات و عواطف کودک است. به همین دلیل، مربیان می توانند کودک را
هنگام بازی، دقیق تر بشناسند.
عنوان کتاب: خلاقیت و نوآوری ( مبانی، اصول و تکنیکها )
نویسنده: خسرو امیر حسینی
