آموزش نشانه  عـ  ﻌ      ﻊ    ع  با شعر

آموزش نشانه   عـ  ﻌ         ع   با شعر

                                   عقاب                            شمع


                   عـ    ﻌ         ع

                                    

(عـ)عين غير آخرهستم                       اوّل،وسط ،نشستم

مرا ببين در عاقل                                 در مزرعه و عادل            

( )من عِين وسط هستم                      باز كرده ام،دو دستم                        

در وسط مي نشينم                              دست دوستي مي گيرم 

در شعر وبعد نگاه كن                         شكل مرا پيدا كن

 ( )عين آخر چسبانم                        من دوستي مهربانم           

درآخر مي نشينم                                دست دوستي مي گيرم

مرا ببين در بَع بَع                              در موقع و مربّع

(ع)آخر تنهايم                                   تنها تنها مي آيم

آمده ام،در شروع                               نشسته ام در طلوع

عكس هايي از روز طبيعت

عكس هاي روز طبيعت از شكوفه هاي گيلاس







با فلسفه "سیزده بدر" آشنا شویم

امروز روز 13 فروردین است، و چه روزی بهتر از امروز که درباره فلسفه 13بدر کمی ‌فکر کنیم، نظرات متفاوتی در این باره وجود دارد. در بیشتر فرهنگها عدد 13 برخلاف عدد هفت، نامیمون و نحس است. اما ما معتقدیم که هیچ روزی نحس نیست. حال به به بررسی نظرات مختلف و مراسم 13بدر می‌پردازیم، تا بدانیم هیچ سنتی بدون فلسفه و ریشه‌های فرهنگی اینچنین نمی‌توانست پایدار بماند.
 
در مورد روز و عدد سیزده دو اعتقاد متضاد وجود دارد:
1.    این روز را نحس دانسته، به همین دلیل برای رفع بلا به دامان طبیعت پناه می‌بردند.
2.    این روز را خجسته پنداشته و برای گذراندن بهتر این روز از طبیعت یاری می‌جستند. 
ایرانیان چون در مورد این روز آگاهی کمتری دارند آن روز را نحس می‌دانند و برای بیرون کردن نحسی از خانه و کاشانهً خود کنار جویبارها و سبزه‌ها می‌روند و به شادی می‌پردازند. تا کنون هیچ دانشمندی ذکر نکرده که سیزده نوروز نحس است. بلکه قریب به اتفاق روز سیزده نوروز را بسیار مسعود و فرخنده دانسته اند. مثلا در صفحهً 266 آثار الباقیه جدولی برای سعد و نحس آورده شده که در آن سیزده نوروز که تیر روز نام دارد کلمهً (سعد) به معنی فرخنده آمده و به هیچ وجه نحوست و کراهت ندارد.  بعد از اسلام چون سیزدهً تمام ماه‌ها را نحس می‌دانند به اشتباه سیزده عید نوروز را نیز نحس شمرده اند. وقتی دربارهً نیکویی و فرخنده بودن روز سیزدهم نوروز بیشتر دقت و بررسی کنیم مشاهده  می‌شود موضوع بسیار معقول و مستند به سوابق تاریخی است. سیزدهم هر ماه شمسی که تیر روز نامیده می‌شود مربوط به فرشتهً بزرگ و ارجمندی است که "تیر" نام دارد و در پهلوی آن را تیشتر می‌گویند. فرشتهً مقدس تیر در کیش مزدیستی مقام بلند و داستان شیرینی دارد. ایرانیان قدیم پس از دوازده روز جشن گرفتن و شادی کردن که به یاد دوازده ماه سال است، روز سیزدهم نوروز را که روز فرخنده ایست به باغ و صحرا می‌رفتند و شادی می‌کردند و در حقیقت با این ترتیب رسمی‌ بودن دورهً نوروز را به پایان می‌رسانیدند.

www.seemorgh.com/cultur

ادامه نوشته

دانلود متن روان خواني  و املاء نشانه ذ

آموزش نشانه( ذ) باشعر

     آموزش نشانه( ذ)    باشعر  


         

                                       ذرّت


                                       
                              ذ

چه شکل خوبی دارم                           چه رنگ و رویی دارم

با ز هم صدا هستم                            از ان جدا هستم

شکل من هست خمیده                      صدایم است کشیده

من ذالم و من ذالم                             کمری شکسته دارم

شکل من هست مثل دال                    در پیشانی دارم خال

این خال همان نقطه است                   روی سرم خفته است

امده ایم در لذّت                                در لذیذ و در ذرّت

نوروز ؛ بهترین فرصت برای صلح و آشتی

 
 
صلح


نوروز ؛ بهترین فرصت برای صلح و آشتی




اعیاد بهترین زمان و فرصت‌هایی مغتنم برای ایجاد صلح و صفا و آشتی میان انسان‌هاست. چرا که طبیعت عید، تغییر و تحول و زدودن کدورت‌ها و افزایش نشاط و شادابی و صلح و صفا است.


صلح

سعی و کوشش برای اصلاح میان مردم، یکی دیگر از نکته‌های اخلاقی است که در قرآن اهمیت فوق العاده‌ای به آن داده شده است. قرآن می‌فرماید:

«إِنَّمَا الْمُۆْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ»؛ «در حقیقت مۆمنان با هم برادرند، پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید، امید كه مورد رحمت قرار گیرید»



۱۲ فروردین روز جمهوری اسلامی مبارک باد


جمهوری اسلامی

ـ نقش امام (ره)‌ و رهبری نهضت اسلامی را در انتخاب نوع حكومت جمهوری اسلامی چطور ارزیابی می‌كنید؟

خداوند به ملت ایران لطف كرده بود كه رهبر و مرجعی با حمایت همه حوزه‌های علمیه برای هدایت ملت وجود داشت كه آینده‌نگر و جامع‌نگر بود. قطعا ارشاد امام (ره) در انتخاب نوع حكومت جمهوری اسلامی از سوی مردم نقش اساسی داشت و شنوایی جامعه از امام (ره) باعث شد ملت بفهمد چه انتخابی داشته باشد. پیش از برگزاری رفراندوم 12 فروردین و نوشتن قانون اساسی، شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی از دل و جان مردم برآمد. استقلال به این معنا بود كه ما هیچ سلطه خارجی و وابستگی را نمی‌خواهیم و نوكر هیچ كس نیستیم. شعار آزادی هم به این خاطر سر داده شد كه ملت از نبود آزادی رنج می‌برد. در كنار اینها، عشق و علاقه به اسلام هم وجود داشت و با حمایت مردم، جمهوریت و اسلامیت در كنار یكدیگر قرار گرفت كه یك معنا و مفهوم در این دو كلمه وجود دارد. ملت، اسلام را می‌خواهند و از آن حمایت می‌كنند لذا در حقیقت اسلام با كمك ملت حاكم شد و تا این ملت در صحنه هستند ان‌شاءالله همین جمهوریت و اسلامیت هم حاكم است.

ـ به نظر شما آیا مردم با انتخاب نوع حكومت جمهوری اسلامی دقیقا می‌دانستند كه چه نوع حكومتی را می‌خواهند؟

قطعا انتخاب مردم از روی فهم و درك و تجربه‌ای بود كه به دست آوردند و نقش امام، مراجع و روحانیت بیدار و آگاه و همچنین مردم متدین و خداخواه موجب شد این انتخاب از عمق جان مردم صورت گیرد لذا جمهوری اسلامی و این قانون اساسی در حقیقت بر اساس شناخت ملت و رهبر بزرگ و كبیرمان بود كه با بیداری و هوشیاری جامعه را به این سمت كشاند و بعد از مشخص شدن نتیجه رفراندوم هم نوع حكومت را جمهوری اسلامی، نه یك كلمه كم و نه یك كلمه زیاد عنوان كرد. حقیقتا مردم انتخاب خوبی كرده‌اند و پای آن ایستاده‌اند.

لازمه‌ی اجرای دستورات الهی، حضور مردم و حمایت آنان است و بیعت شرط امامت است بنابراین تحقق اسلام همواره با حمایت مردم صورت می‌گیرد، همچنان‌كه مقام معظم رهبری نیز گفتند كه اسلامیت و جمهوریت قابل تفكیك نیستند. 
http://www.tebyan.net/

متن روان خواني واملاء نشانه (صـ ص)

براي نو شدن...

یادم باشد زندگی را دوست دارم.         
یادم  باشد 
قلب کسی را  نشکنم. 
   

یادم باشد زمان، بهترین  استاد است. 

یادم باشد که عشق  کیمیای زندگیست.  

یادم باشد پاکی کودکیم را از دست  ندهم.   

 یادم باشد  زندگی، ارزش  غصّه خوردن  ندارد.    

یادم باشد  پل های  پشت سرم  را  ویران  نکنم.   

یادم باشد  هیچگاه  از راستی نترسم  و نترسانم.   

یادم باشد از بچّه ها  می توان خیلی چیزها  آموخت.   
یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمده ام.   
یادم باشد با کسی دشمنی نکنم شاید روزی دوستم شود.  

یادم باشد که روز و روزگار خوش است و تنها، دل من، دل نیست.  


یادم باشد با کسی آنقدر صمیمی نشوم شاید روزی  دشمنم شود.  

یادم باشد از چشمه،درس خروش بگیرم و از آسمان، درسِ پـاک زیستن.  

یادم باشد که آدم ها همه ارزشمندند و همه میتوانند مهربان و دلسوزباشند. 

یادم باشد جواب کینه را با کمتر از مهر و جواب دو رنگی را با کمتر از صداقت ندهم.

یادم باشد گره ی تنهایی و دلتنگی هر کس، فقط به  دست دل خودش باز می شود.  

 یادم باشد قبل از هر کار،با انگشت به پیشانی ام بزنم تا بعدا با مشت برفرقم نکوبم.   

یادم باشد هرگاه ارزش زندگی یادم رفت در چشمان حیوان بیزبانی که بسوی 

    قربانگاه  می رود زل بزنم تا به مفهوم بودن، پی ببرم.